Sinds vrijdag zijn we in Gulu, waar we de rest van het project zullen verblijven.
Gedaan met de toerist uithangen. We slapen nu bij gastfamilies en eten enkel 'local food'. Dat eerste valt bij ons heel goed mee. Onze gastmama is super zorgzaam en kan gepassioneerd vertellen. Wat het tweede betreft minder geluk. Alles wat ze in Uganda eten is ofwel droog ofwel vettig. En als er dan eens groenten zijn kunnen we ze niet eten. Peel it cook it boil it or forget it jammer genoeg. Want diarree is het laatste wat je wil als er geen normale wc's in de buurt zijn en de bustochten variabele - Afrikaanse - uren in beslag nemen. Rijst dan maar. En vers fruitsap, dat wel heel wat goedmaakt. Ooit al eens ananas en avocado gecombineerd? Doen!
Het project begon dan echt op zaterdag. Met de grote opening waarop naast alle deelnemers ook allerlei prominenten en partners uitgenodigd waren. Relax, een dagje gewoon alles over je laten komen en laten gebeuren. Was ik even vergeten dat ik in Afrika was. Hier loopt niets zoals je denkt. Bij het binnenkomen kregen we de planning van de dag. Mijn oog viel direct op de derde lijn, waar ik mijn eigen naam zag blinken. Ik moest een speech geven! En ik heb het zo al niet voor speechen. Kon niemand dit op voorhand melden? Gelukkig hielpen de anderen met snel iets in elkaar flansen en is het voor de Ugandezen altijd nice...
Vandaag was het tijd voor de eerste outreach. Met een hele bus vol spullen naar Paicho, om in het medisch centrum zo veel mogelijk patiënten te behandelen. We namen ook een tent mee, die niet paste in de koffer en dan maar in het gangpad ingeladen werd, stok voor stok. Geen enkele Ugandees die daar van opkijkt doch.
Ik stond op de cervical cancer screening en kreeg de kans om te oefenen met het speculum. Niet makkelijk als de helft eigenlijk stuk is. Gelukkig waren er genoeg mee, gesteriliseerd. Geen kankers ontdekt, oef! Bij de HIV testing wel pech. Een man testte positief en kreeg prompt de hele doos condooms mee. Jammer genoeg bleef het daar bij. Counselling is een schoon woord dat ze hier veelvuldig in de mond nemen, maar tot nu toe heb ik nog niet de indruk dat ze dat ook echt toepassen. Of we hebben het gemist, dat is ook heel goed mogelijk. En dat was ook lastig op mijn dienst. Leg maar eens uit aan een vrouw wat er gebeurt bij een gynaecologisch onderzoek zonder woorden, aangezien je de taal niet kent. Misschien is het om tijd te sparen, want als je maar één keer komt per jaar behandel je liever wat meer patiënten dan er weinig veel uitleg geven. Ik ben er zeker van overtuigd dat we goed werk doen. Meerdere vrouwen kregen een implanon in de arm en zijn zo voor de komende drie jaar gespaard van een zwangerschap, die hier voor vrouwen nog steeds gevaar betekent. Maar qua efficiëntie en communicatie kunnen wij in dit samenwerkingsproject misschien wel wat aanbrengen. Nog vijf outreaches te gaan. We smijten ons!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten